سنار

معنی سنار

سنار

(اسم) جايى از دريا كه آبش كمعمق باشد و كشتى در آنجا به گل بنشيند.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص1712)

سنار [ senār ]

بالفتح،موضعى از بحر كه آبش تنك،و تهش گل بود،و بيم آن باشد كه كشتى آنجا بند شود،عنصرى گويد: بيت و يا همچنان كشتى باد سار كه لرزان بود مانده‌اند اندرسنار

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص880)

به فتح اول بر وزن كنار تنگ آبى را گويند از دريا كه تهش نمايان بود و گل داشته باشد تا كشتى در آن بند شود و بايستد و نگذرد و بيم شكستن باشد و به اين معنى به كسر اول هم گفته‌اند و به معنى شخص عاشق و گرفتار نيز آمده است و به ضم اول زن پسر را گويند كه عروس باشد و به تركى گلن خوانند و به هندى زرگر را مى‌گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص528)

بفتح موضعى است از بحر كه آبش تنك و تهش كل بود و بيم آن باشد كه كشتى در آنجا بند شود چنانكه عنصرى كفته و يا همچنان كشتى بادسار كه لرزان بود مانده اندر سنار

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص480)

آبى باشد [كه]گل بوى نزديك باشد و بيم باشد كه كشتى بآنجا بايستد . عنصرى گفت:[بيت] و ما همچنان كشتى مار سار كه لرزان بود مانده اندر سنار

(

صحاح الفرس

, ص108)

- [بعد از سين نون. بوزن چنار] محلى در بحر كه آب آنجا تنك و تهش گل باشد و بيم آن باشد كه كشتى آنجا بند شود . مثالش شمس فخرى گويد: بيت تو آن كريمى كاندر كرم بنزد كفت محيط قلزم و عمان بود دمينه سنار و استاد عنصرى نيز فرمايد: بيت و يا همچنان كشتى بادسار كه لرزان بود مانده اندر سنار

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج2 , ص737)

[اسم‏][فارسی‏]شخص عاشق و گرفتار. ¦¦

[اسم‏][فارسی‏]تنك آبى از دريا كه تهش نمايان و گل داشته باشد و چون كشتى از آنجا بگذرد بگل نشسته بند شود و نتواند عبور كند.و بندر.و سمباده.

(

فرهنگ نفیسی

, ج3 , ص1940)

زمين كه آب او تنك باشد چنانچه كشتى را بگيرد.عنصرى گفته است: و يا هم چو آن كشتى مارسار#كه لرزان بود مانده اندر سنار

(

فرهنگ قواس

, ص32)

سنار

معنی سنار

المرتبطات

بخش دوم در نام چيزهاى بربسته كه آنرا جماد خوانند چون زمين و كوه و سنگ و گل و خاك و مانند آن،و اين همين گونه است.